Xaqani Şirvani. Seçilmiş əsərləri. Bakı, Şərq-Qərb, 2013.

Dünən Dəclə sahilində bu sözləri yazırdım, Dəclə isə lətafətlə dadlı nafəs alırdı. Bu dad və ləzzət iki vasitə ilə yayılırdı: biri dilə gəlib, ibarə olur, digəri qəlbə keçib, məna yaradırdı. Qəlbim bu mənanı barmaqlarıma axıdır, barmaqlarım isə qələmin ucuna verirdi. Beləlikla, hər əsən külək Dəcləyə gözəllik bəxş edərək, mənim qələmimin vasitəsilə kağıza köçürdü. Bu zaman gözümün bəbəyi Dəcləyə deyirdi: "Ey ilahi çay! Sən qalbində gövhərmi əritmişsən? Ya aşiglərin göz yaşısan? Sən axan ulduzmusan, ya dovr edən fələk?" Daclə cavab verirdi: "Yox, mən fələk deyiləm, kəramət dəryasından bir hissəyəm.."